Vorige zaterdag (21 mei) hebben op de Open Samenhuizendag heel wat woongroepen hun deuren opengezet voor geïnteresseerden. Ook met Cohousing Vinderhoute deden we mee en kregen een 130-tal bezoekers over de vloer. Een rondleiding stuurde hen langs verschillende infopunten op de site, waar telkens een ander aspect (juridische structuur, passiefbouw, ...) werd belicht.
Dit mooie beeld van het toekomstige wijkplein naast het paviljoen hebben we onlangs gekregen van Stramien, het architectenbureau. Het plein ligt pal in het midden van de cohousingsite en is de place to be voor de basketters, rolschaatsers, stoepkrijtkunstenaars en go-cartpimpers !
Maandag 25 oktober 2010... een historisch moment. Het bureautje van de notaris is tot de nok gevuld. De basisakte, waar enkele maanden zwaar op is gezwoegd, wordt een laatste keer doorgenomen, evenals de aankoopakte van de grond in de Bergstraat in Vinderhoute. De eigenaars van de stukken grond voegen zich erbij. We kruipen nog wat knusser bij elkaar.
Omstreeks zeven uur mag Anne de eerste handtekening zetten.
Wij zijn bijna de laatste die bij dit project aansloten. Cohousing is een concept waar ik (Kiki) al sinds m’n tienertijd van droom, ik ben dus erg blij om in dit project te kunnen stappen. Aan het enthousiasme zal het niet liggen, maar het zullen nog spannende tijden worden voor ons. Naast de spanning rond het hele bouwproject zal er namelijk ook moeten gezocht worden naar ander werk en mogelijks een nieuwe school. We immigreren immers vanuit het verre Werchter naar Oost-Vlaanderen. Hopelijk hebben ze in Gent nog GON-begeleiders (autisme) nodig en vind ik ook daar snel werk.
Ons gezinnetje bestaat uit 3 personen. Silas telt al 5140 dagen (14 jaar dus) en is de jongste. Muziek is zijn leven, hij speelt graag piano en luistert naar folk en klassiek, ook de muziek van Disney en studio 100 worden gesmaakt. Verder zit hij meestal verstopt achter zijn laptop en zal zich wel thuis voelen tussen al die IT-ers. Naninga, 18 jaar, is in september haar 1ste jaar illustratie aan het KASK begonnen en is ongetwijfeld de creatiefste van ’t gezin. Als kotstudent zal ze slechts af en toe in Vinderhoute opduiken. Jammer, want ze is een leuke babysit. Zoals bij onze nieuwe buren zal er ook in ons huisje plaats moeten voorzien worden voor heel wat boeken. Verder ben ik er nogal gerust in dat ik in Vinderhoute goed gezelschap zal vinden om aan mijn cultuurhonger te voldoen.
Voor het bouwen komt het afbreken. En laat dat nu net een van onze specialiteiten zijn! Enkele koterijen en helaas ook fruitbomen moesten eraan geloven. Voor de liefhebbers: maak je geen zorgen, we planten nieuw groen aan.
In hoofde genoemden zijn respectievelijk laborante en vertaler, en hebben het geluk dat beroep ook daadwerkelijk uit te oefenen. Lut doet dat in Zwijnaarde, Terry in de hoofdstad van Europa. Lut groeide op in het idyllische Afsnee, op een bloemenkwekerij. Terry daarentegen, op het liederlijke Storeyplein, in de schaduw van het UZ. Begin jaren '90 samen uitgeweken naar Lovendegem. Eigenlijk pas in 2005 gehuwd, maar eerder twee decennia lang in diepe zonde samengeleefd, met als belangrijkste resultaat twee dochters die in inmiddels 21 en 22 zijn. Voor die dochters er waren, bezochten we grote delen van Midden- en Zuid-Amerika, later de VS, Canada, Zuid-Afrika en ook een aantal Oost-Europese landen. Eind dit jaar staat Nieuw-Zeeland op het programma.
Cultuur, de mens en de natuur houden ons bezig. Lut doét graag iets met de natuur. Zij gaat creatief om met vegetatief materiaal. Terry denkt vooral na over milieu en politiek. Verder is er ook veel muziek in ons leven. Lut pijnigt een piano en haar eigen stembanden terwijl Terry, bij voorkeur in een andere ruimte, met een klassieke gitaar worstelt. Ooit moet dat muziek worden.
We zien in dit project een aantal lijnen van ons eigen levensverhaal samenkomen: de wil om deel uit te maken van een groter geheel, het ecologisch denken en vooral de sociale uitdaging. Want laten we wel wezen: cohousing Vinderhoute wordt in de eerste plaats een sociaal experiment.
Zoals zovelen zijn ook wij na de studies blijven plakken in Gent. Het stadsleven bevalt ons bijzonder goed maar met twee kinderen in een klein huisje wordt het tijd om op zoek te gaan naar een nieuw nest. Dankzij onze nieuwe buren Stijn en Caroline werden we getipt over de laatste vrije unit in Cohousing Vinderhoute. Het was voor ons vrij snel duidelijk dat we zouden deelnemen aan dit project: een passief huis in een cohousing project in een dorp dicht bij Gent...
Jep, het is officieel: de bouwvergunnig is binnen! Na vier jaren van voorbereiden, vergaderen, onderhandelen, dromen, bloed, zweet, tranen en veel plezier tussenin hebben we deze grote mijlpaal gehaald. Wat de stelling 'wie vergadert, zal gehoord worden' nog maar eens bevestigt.
Dit heuglijk nieuws konden we niet zomaar aan ons voorbij laten gaan. We stelden onze tenten op op onze nieuwe thuis en dronken er een glas op. Wie erbij was kan getuigen: het was een gezellige bedoening. Wie er niet bij was, kan verwateren bij de volgende foto's:
Wij zijn Jo, Wendy en Surya. Jo groeide op in een klein dorpje in de Vlaamse ardennen. Hij houdt erg van musiceren, kunst, lekker ontspannend niksen, fysieke arbeid en is sterk begaan met het milieu. Je kan hem het best herkennen aan zijn kamelengang terwijl hij, trots met dochtertjelief op de schouders rondparadeert in onbestemde richtingen. Hij houdt heel erg van alleen zijn en samen zijn wanneer hij zich goed voelt, maar verfoeit beide als hij zich slecht voelt! Wendy is 'nen echte strop', geboren en getogen in Gent. Zij is iemand die erg geniet van dingen ontdekken, meemaken. Zij houdt intens van reizen, natuur, haar gezin, kleur, creativiteit, de zon, stilte, wilde dieren, lachen, openheid, warmte, dame blanche...
Jo werkt momenteel als vrachtwagenchauffeur in de vuilnisophaling. Hij werkte vroeger ook in natuurbeheer en tuinonderhoud. Maar diep vanbinnen is hij eigenlijk een muzikant met plankenkoorts... Wendy heeft een heel afwisselende job waarin ze allerlei vrijwilligers begeleidt die zich inzetten voor blinden en slechtzienden.
We gaan graag met onze camionette op avontuur en sinds ons dochtertje Surya geboren is, vinden we dat avontuur ook steeds meer bij ons thuis. Surya is een echt zonnetje en geeft nu al aan graag onder de mensen te zijn. We vinden het fantastisch dat we haar in een groene, verkeersvrije omgeving kunnen laten opgroeien met voldoende ruimte om met speelkameraadjes te ravotten...
Siel is20 maanden, Winne is 5 en daarmee net de oudste van de kinderen. Onze leeftijd wordt minder van belang.
Momenteel wonen we op ’t Rabot in Gent. Na 14 jaar zal het ons toch een beetje pijn doen om van onze vertrouwde stek afscheid te nemen. Eigenlijk gingen we nooit bouwen en verhuizen waren we ook niet echt van plan. Tot we zagen dat er nog plaats was in het cohousingproject. Zo kwam plots van het een het ander….
Stijn werkt als IT-projectleider op het INBO, Instituut voor natuur en bosonderzoek. Caroline geeft les in de eerste graad in de Loods, een Gentse Freinetschool aan de Muide.
Reizen doen we zeer graag. Stijn is af en toe reisbegeleider bij Anders Reizen. Maar liefst van al trekken we er zoveel mogelijk samen op uit. Caroline danst heel graag en is momenteel bezig met Bollywooddansen. Daarnaast zoekt ze momenteel nog een stekje voor haar pottenbakkersdraaischijf in Vinderhoute. We kunnen ons ook verliezen in een lekker ‘potje’ koken. Daarom kijken we beiden uit naar de professionele keuken in het gemeenschapshuis…
Wij zijn Jeroen, Dorien, Louise en Roxanne. Dorien groeide op in Lichtaart, ten midden van de groene Kempen. Jeroen spendeerde zijn jeugd op de boerenbuiten van het Pajotterland, te Pepingen.
In 2006 maakten we de reis van ons leven. Gedurende 9 maanden trokken we door Thailand, Taiwan, Australië en vooral Nieuw-Zeeland. Aan Nieuw-Zeeland hebben we ons hart verloren én hebben we voor het eerst kennis gemaakt met Cohousing. We WWOOF-ten er even in een Eco-village op Waiheke-Island. Dit maakte ons ongetwijfeld al warm voor het samenwonen-concept, met behoud van eigen privé. Jeroen is system engineer en werkt op de hardware-afdeling van een bedrijf dat voornamelijk software ontwikkelt voor de textielnijverheid (weeral een IT'er...). Het is dan ook in het hart van deze industrie gevestigd, meer bepaald in Waregem. Zijn grootste passie zijn moto's. Dorien leert de jongens en meisjes in het buitengewoon onderwijs de knepen van het kookvak. Ze worden er klaargestoomd voor een toekomst in de grootkeuken. Alles wat met koken en eten te maken heeft, prikkelt haar zintuigen. Sinds kort test ze ook de mogelijkheden van de naaimachine uit, al valt hier nog veel te leren!
Onze twee dochtertjes zijn de zon en vreugde in ons leven. Sinds kort is Louise niet langer de jongste, maar grote zus. Roxanne staat vanaf nu aan haar zijde om de wereld te ontdekken. Allebei houden we zowel van de rust van het platteland als van de gezellige stadsdrukte. Dat maakt Vinderhoute zo'n aantrekkelijke gemeente. Op 20 minuutjes fietsen sta je in het midden van centrum Gent, terwijl je toch 'tussen de velden' woont. Toen we klein waren konden we allebei onbezorgd buiten ravotten en dat willen we onze kinderen ook kunnen bieden. In een cohousing kunnen de kinderen dat op ons eigen terrein én met leeftijdsgenootjes!
Het groen, het ecologische aspect, de ligging en het feit dat we onze toffe buren al meermaals ontmoet hebben, trekt ons hard aan in cohousing.
We kennen mekaar zo'n 34 jaar, we zijn 31 jaar getrouwd en wonen sinds 20 jaar in Lovendegem. Onze kindjes Ulrike (27) , Jasper (22) en Lennart (20) zijn zowat het huis uit en het is nogal stil geworden in dit empty nest. Hoewel... Veerle speelt op de altohoorn en de hoge mi's en lage fa's bereiken moeiteloos de overkant van de straat. Alex is een muziekveelvraat en wil wel eens een snokske geven aan de volumeknop wanneer een rammende riff van John Coltrane eraan komt. Echter smelt hij evengoed voor een mierzoete aria uit een opera van Puccini of andere Bellini's. Veerle legt iedere week een boek tussen haar boterham, iets wat Alex ook wel wil doen maar hij is al blij dat hij zijn gazet uit krijgt. Dit wordt trouwens een uitdaging voor de architect om de 30 meter boekenplanken in ons nieuwe huis te wringen. Allebei houden we van culturele reizen, natuurreizen en in het weekend staat er altijd wel een optreden, toneel, tentoonstelling of filmke op het programma. We zijn ook lid van Klimaatwijken Lovendegem hetgeen naadloos aansluit bij onze Ecomotivatie voor dit Cohousingproject. Veerle is klimaatmeester bij het OCMW-Evergem en probeert daar het ecogedachtengoed bij kansarmen in de praktijk te brengen. Alex is salesmanager bij een bedrijf dat labomateriaal, chemicaliën en analyseapparatuur verkoopt. Wonen in groep is een oude droom die we toen niet konden verwezenlijken door gebrek aan geschikte kandidaten. We zijn ervan overtuigd dat het met deze groep zeker moet lukken en dat het aangenaam wonen wordt. De rest vertellen we wel aan de bar van het paviljoen in de Bergstraat...
Wij zijn, samen met Eef en Gust de benjamins van de groep. Lotte groeide op in de Bloemekenswijk in Gent, Andreas in Mariakerke, met de Bourgoyen als achtertuin. In 2008 studeerden wij af als orthopedagoge en bio-ingenieur. Sindsdien doet Andreas onderzoek naar halfparasitische planten in enkele schrale hooilandjes en werkt Lotte in een voorziening voor personen met een beperking. Vorig jaar (2009) in de herfst zijn we getrouwd. Het was een prachtige dag. In onze vrije tijd houden we ons onder andere bezig met wereldwinkel, harmonie en sauna. En in de vakantie houden we van meerdaagse trektochten in grote natuurparken. Zo ontdekten we de uitgestrekte wildernis in Lapland.
Momenteel delen wij een appartement met anderen omdat we dat eco(n)(l)o(m)(g)isch vinden en zo niet steeds in een leeg huis moeten thuiskomen. We beseffen goed dat deze vorm van samenwonen niet vol te houden is met kinderen. Wij vinden dat ecologisch cohousen alle potenties heeft om een duurzame, leefbare en sociale woonomgeving te vormen.
Wij zijn Katrijn en Koen, en Jolan en Ana zijn onze kindjes.
Na enkele omzwervingen in gemeenschapshuizen, onderweg een hart verloren aan de Brugse Poort in Gent, wonen wij momenteel in het rustige Drongen. Na 10 jaar in de stad was de zucht naar meer groen, ruimte en een tuin voor de kinderen te groot.
Het is ondertussen 4 jaar geleden dat wij besloten niet meer samen te wonen met enkele vrienden. Tegelijkertijd besloten we ook niet zomaar te gaan voor een huisje, tuintje, kindjes-parcours. We sloten ons aan bij de cohousingbeweging in Gent en kozen mee het project in Vinderhoute te realiseren. Geen evidentie, maar na enkele honderden vergaderingen hebben we er nog geen minuut spijt van.
Door te kiezen voor cohousing willen we onszelf en onze kinderen niet opsluiten in ons eigen huis en tuin. Wij functioneren het best wanneer we meer spontaan sociaal contact hebben dan traditioneel bouwen toelaat. Ook voor Jolan en Ana is het vooruitzicht van een gigantische tuin met tientallen vriendjes fantastisch. Cohousing Vinderhoute wordt ook gebouwd naast een bos. We hopen met ons project de uitstervende groep boskinderen terug te versterken.
Koen is verantwoordelijke bij Onafhankelijk Leven, een beweging van personen met een beperking die opkomt voor zelfbeschikkingsrecht, ondermeer via het persoonlijke assistentie budget (PAB). Katrijn werkt voor Reddie Teddy als verantwoordelijke voor onthaalouders. Naast het realiseren van onze cohousingdroom houden wij van Salsadansen, Flamenco en andere mooie muziek, rondhossen met de kinderen naar familie en vrienden om daar lekkers te eten en drinken, en veel te weinig sporten. Van ons mag je ook een stevige kritiek op de huidige maatschappelijke machtsstructuren verwachten en een grote dosis plezier.
Echte Gentenaar, UGent-student (Biologie - Dierkunde) en UGent-personeel (Systeembeheerder), gitarist, bassist, drummer, audiotechnicus, producer, tangodanser, afin nogal bezig de meeste tijd. De tijd dat ik niet bezig ben, besteed ik aan dit fantastische project! :o)
Wieland bracht zijn jeugd door in het mooie plattelandsdorpje Oostkerke bij Damme. Ik groeide op aan de kust in De Panne. Zoals Eef en Gust (en al die andere West-Vlamingen) bleven wij na onze studies allebei hangen in Gent. Daar leerden we elkaar 10 jaar geleden kennen. Wieland is industrieel ingenieur en werkt als IT consultant bij de firma Avanade.
Ik studeerde farmacie en werkte tot voor kort als vervangster in een heleboel verschillende apotheken. Ik kon mijn werk flexibel regelen en hierdoor had ik de mogelijkheid om mooie reizen te maken. Wieland liet zich vrij snel door mijn reismicrobe besmetten en nam loopbaanonderbreking om samen een wereldreis te maken. Zo kwamen we o.a.in Nieuw-Zeeland en Australie, waar we voor het eerst hoorden van cohousing. Toen leek het ons een utopie en we hadden nooit durven denken dat we hier bij ons in Belgie genoeg enthousiaste mensen zouden ontmoeten om zoiets te realiseren.
Ondertussen zijn we getrouwd en hebben een schat van een zoon Wolf (1,5jaar), die ons nog een extra motivatie geeft om te gaan cohousen. Terwijl papa en mama vergaderen over zijn toekomstige huis en speelterrein in Vinderhoute speelt hij nu al flink mee met de grotere kindjes. Wolf is ‘een echte jongen’: actief, leergierig en gefascineerd door alles wat beweegt en lawaai maakt (vliegtuigen en motto’s op kop). Hij is een lachebekje en stapt vrolijk door het leven.
Sinds Wolfje bij ons is, kent ons leven meer regelmaat. Wieland heeft een 4/5 contract en ik werk sinds begin dit jaar enkele dagen per week in een vaste apotheek in Wondelgem. Door beiden part-time te werken, kunnen we met volle teugen genieten van alle fases van het opgroeien van onze zoon.
Op deze afbeelding is een 3D simulatie gemaakt van het toekomstig paviljoen in Vinderhoute. Door wat te schuiven met de vorm, zijn er zowel ramen op de zuidwand, als naar de groene tuin aan de andere kant. Dat maakt van de grote ruimte in het paviljoen een echte aantrekkingspool voor de bewoners.
2009 was een spannend jaar voor ons. Op 4 april gaven we elkaar ons ja-woord en vierden we erop los met onze vrienden en familie. Kort na onze trouw genoten we al van een weekje uit op het prachtige Isle of Wight en nu in september beleven we de reis van ons leven in het ronduit schitterende Canada.
We zetten ook een tweede grote stap door ons toekomstige stekje in het cohousingproject Vinderhoute te reserveren. De volgende jaren beloven dus even boeiend te worden, met de bouw van een passiefhuis en de samenwerking met onze toekomstige buren aan een nieuwe thuis.
Jan groeide op in de 'Blommekenswijk' dichtbij het Van Beverenplein en is dus een rasechte Gentenaar én een echte stadsmens. Mijn roots liggen in het Meetjesland, in Waarschoot-dorp, een stuk landelijker dus. Vinderhoute ligt daar zowat tussenin, landelijk maar toch niet zo ver van ons geliefde Gent en met een goede verbinding naar de R4 en de autosnelweg.
Nu wonen we in een appartement dichtbij Gent-Sint-Pieters, met uitzicht op de Leie en de Bijloke. Jan studeerde informatica en werkt in de IT. Voor de cijfers en de logica moet je dus bij Jan zijn... ik ben meer verzot op de letters en de taal. 'k Volgde een opleiding vertaalkunde Frans-Engels in Gent en werk ondertussen 5 jaar in een centraal lab in Zwijnaarde, als project assistent in de set-up van klinische studies.
Beiden zijn we grote muziekfanaten, met een brede smaak, van jazz over folk tot country tot dance. Jans echt geliefkoosde muziek vind je vooral bij de elektronica (Kraftwerk en consoorten :), terwijl ik meer een zwak heb voor de Woodstock-generatie, voor folk, voor country en bluegrass en voor singer-songwriters van alle tijden. Onze eerste date was trouwens een concert van Absynthe Minded in de Vooruit in Gent... Maar het was op een quiz dat we elkaar voor 't eerst ontmoetten. We spenderen dus enerzijds veel van onze vrije tijd in concertzalen en culturele centra, en geregeld vind je ons ook terug in 'n sporthal of parochiezaal, ons hoofd brekend op quizvragen allerhande.
Wij zijn Eef (25) en Gust (24), en zullen waarschijnlijk de jongsten in de groep bewoners zijn. We zullen alleszins de eersten zijn om te verhuizen naar Vinderhoute, we doen dit namelijk al over enkele weken. Op de bouwgrond van het project staat een huis dat wij vanaf oktober huren, jieha! Nu wonen we al twee jaar in een citéhuisje in de Karperstraat in Gent (de befaamde ‘Rode Cité). Heel plezant hier, maar we kijken ernaar uit om in Vinderhoute in het groen te gaan wonen. Noot aan onze citézanen: we zullen jullie missen!
We zijn allebei geïmmigreerde West-Vlamingen (van Wevelgem eigenlijk), blijven plakken na de studies zoals zovelen. Eef heeft journalistiek gestudeerd, en werkt nu als eindredacteur bij de Zonemagazines (Zone09/, 03/,…), stadsmagazines in Gent, Brussel en Antwerpen. Ze pendelt met de auto naar Kobbegem, bij Brussel. Drie kwartier heen en terug, maar toch krijgt ze vaak nog meer gedaan in het huishouden dan ik. Eef=Superwoman, en nog een vree wijze ook.
Ik heb meer chance, ik spring iedere ochtend op de fiets naar de Korte Meer in het centrum van Gent. Ik werk (ja, Federico, hard labeur…) in de vakgroep Sociologie aan een doctoraat over patronen van muzieksmaak, nog twee jaar, dus in combinatie met onze plannen in Vinderhoute worden het drukke tijden.
We zijn alle twee nogal weg van muziek, gaan graag naar concerten, vooral als er kloeke soulzangeressen op het podium staan (Eef) of ik als er gitaren aan te pas komen. We maken ook graag tijd om op reis te gaan. Volgend jaar in mei gaan we in Nepal rondtrekken, dat wordt de max. Ik ben eens curieus welke dingen Eef nog wil veranderen in dit tekstje – ze is eindredacteur voor iets – misschien dat van het huishouden, klinkt dat te braaf?
Hallo, ook wij doen mee! Wij dat zijn Mieke & Paul en 3 energieke, o zo lieve bengels Victor Remi, en Marilou. Victor is 4 en is al een hele mijnheer. Remi, 3 jaar, doet hard zijn best om dat ook te worden. Ridders, piraten en kastelen zijn hot. De broers zijn 2 handen op éen buik. En sinds februari hebben ze er een zusje bij, Marilou. Een schatje.
Onze jongens zijn al even gebeten en bezeten door het cohousen dan wijzelf. Ze vergaderen elke maand enthousiast mee en kunnen (meestal ;-)) goed opschieten met hun toekomstige buurjongens- en meisjes.
Momenteel zijn wij nog échte stadsmussen, maar we zullen ons met veel plezier integreren op de Vinderhoutse boerenbuiten. De nadelen van het platteland nemen we er graag bij. We zijn ervan overtuigd dat we daar met onze buren in spe makkelijker een mouw aan kunnen passen (autodelen, babysit, ...).
In de zomer trekken wij er graag op uit met de tent. Zon, water en gras dat kriebelt aan onze voeten. Zelf ons potje koken. Daarnaast pikken we graag eens een film mee en houden we van fikse wandelingen (hoewel dat er de laatste tijd iets minder van komt, moeten we toegeven).
Paul gaat sinds kort joggen met Evy Gruyaert en doet aardig zijn best om te volharden. Mieke danst al een eeuwigheid flamenco. Paul slaat al ongeveer even lang op zijn drumstel. Een professionele carrière in deze stiel laat voorlopig voor ons beiden nog even op zich wachten.
We verlangen met z’n 5-en heel erg naar onze stek in Vinderhoute en kijken ernaar uit om nog enkele nieuwe buren te ontmoeten. Misschien ben jij dat wel?
Momenteel wonen wij in Roosdaal, tegen de flank van een Pajotse heuvel. Sedert 2005 wonen wij er in een tof huis dat we zelf gebouwd hebben. Het zal pijn doen om dit achter te laten, maar we hebben ooit aan onszelf beloofd dat bakstenen onze cohousing droom niet mogen tegenhouden.
Federico is momenteel Business Development Manager bij een Amerikaans software bedrijf. Katty werkt in het Europese hoofdkantoor van Daikin in Anderlecht als Business Controller. Momenteel heeft Katty ervoor gekozen om een jaar tijdskrediet op te nemen om de groei van onze kleine kindjes ook een stuk zelf te kunnen meemaken.
Matteo is nu 2,5 jaar. Hij zit barstensvol energie, en zijn mond staat nooit stil. Bij alles geeft hij live commentaar. Zelfs onkruid uitdoen wordt plots een bijzonder boeiende aangelegenheid, alhoewel auto's nog altijd met stip op één staan. Vooral voor Alfa Romeo's heeft hij een warm hart. Zijn vader zit daar ook wel voor iets tussen.
Laura is met haar 6 maanden de jongste van de bende, en staat ook vol energie in de wereld. Stil zitten is moeilijk, lachen daarentegen is heel gemakkelijk. Het leven is één groot en leuk schouwtoneel en daarbij zijn de activiteiten van grote broer nog het meest interessant.
Last Updated on Wednesday, 09 September 2009 16:42
Wij zijn Mike, Katleen, Quinn en Vicco. Momenteel wonen wij in een rijhuis in Sint-Niklaas. Vooral door onze opgroeiende kinderen 'groeien' wij uit ons huis. Mike is zelfstandige IT-er met vooral zijn focus op het opzetten van webshops en databases, terwijl Katleen preventieadviseur is in een bedrijf in de Antwerpse haven.
Cohousing spreekt ons vooral aan omdat het ons leuk lijkt buren te hebben die je goed kent en waar je leuke dingen mee kan doen. Een goede tegenhanger op de steeds individuelere maatschappij. Er is natuurlijk ook het praktische aspect en het feit dat je een grote (gemeenschappelijke) tuin kan hebben en een commonhouse waar je gezamelijk dingen kan organiseren.
Onze zoontjes zijn momenteel 1 en 2 jaar en dit jaar gingen we samen met hen in de mobilehome op reis naar Canada. Het was een fantastische ervaring en wij zijn er zeker van dat het bijdraagt tot een open geest. Het is ook zeker blijven hangen want Quinn speelt constant met zijn gele schoolbus uit Canada. Vicco heeft ondertussen het lopen onder de knie wat maakt dat wij fit blijven! Voor hen is cohousing in onze ogen ook een fantastisch project, niet alleen voor babysit , maar ook voor vele impulsen van vele verschillende gezinnen en speelkameraden om buiten te ravotten.
Wij zijn bijna de laatste die bij dit project aansloten. Cohousing is een concept waar ik (Kiki) al sinds m’n tienertijd van droom, ik ben dus erg blij om in dit project te kunnen stappen. Aan het enthousiasme zal het niet liggen, maar het zullen nog spannende tijden worden voor ons. Naast de spanning rond het hele bouwproject zal er namelijk ook moeten gezocht worden naar ander werk en mogelijks een nieuwe school.
Wij zijn Jeroen, Dorien, Louise en Roxanne.
We kennen mekaar zo'n 34 jaar, we zijn 31 jaar getrouwd en wonen sinds 20 jaar in Lovendegem. Onze kindjes Ulrike (27) , Jasper (22) en Lennart (20) zijn zowat het huis uit en het is nogal stil geworden in dit empty nest. Hoewel... Veerle speelt op de altohoorn en de hoge mi's en lage fa's bereiken moeiteloos de overkant van de straat. Alex is een muziekveelvraat en wil wel eens een snokske geven aan de volumeknop wanneer een rammende riff van John Coltrane eraan komt. Echter smelt hij evengoed voor een mierzoete aria uit een opera van Puccini of andere Bellini's. Veerle legt iedere week een boek tussen haar boterham, iets wat Alex ook wel wil doen maar hij is al blij dat hij zijn gazet uit krijgt. Dit wordt trouwens een uitdaging voor de architect om de 30 meter boekenplanken in ons nieuwe huis te wringen. Allebei houden we van culturele reizen, natuurreizen en in het weekend staat er altijd wel een optreden, toneel, tentoonstelling of filmke op het programma. We zijn ook lid van Klimaatwijken Lovendegem hetgeen naadloos aansluit bij onze Ecomotivatie voor dit Cohousingproject. Veerle is klimaatmeester bij het OCMW-Evergem en probeert daar het ecogedachtengoed bij kansarmen in de praktijk te brengen. Alex is salesmanager bij een bedrijf dat labomateriaal, chemicaliën en analyseapparatuur verkoopt. Wonen in groep is een oude droom die we toen niet konden verwezenlijken door gebrek aan geschikte kandidaten. We zijn ervan overtuigd dat het met deze groep zeker moet lukken en dat het aangenaam wonen wordt. De rest vertellen we wel aan de bar van het paviljoen in de Bergstraat... 
Wij zijn, samen met Eef en Gust de benjamins van de groep. Lotte groeide op in de Bloemekenswijk in Gent, Andreas in Mariakerke, met de Bourgoyen als achtertuin. In 2008 studeerden wij af als orthopedagoge en bio-ingenieur. Sindsdien doet Andreas onderzoek naar halfparasitische planten in enkele schrale hooilandjes en werkt Lotte in een voorziening voor personen met een beperking. Vorig jaar (2009) in de herfst zijn we getrouwd. Het was een prachtige dag. In onze vrije tijd houden we ons onder andere bezig met wereldwinkel, harmonie en sauna. En in de vakantie houden we van meerdaagse trektochten in grote natuurparken. Zo ontdekten we de uitgestrekte wildernis in Lapland. 
Wij zijn Mike, Katleen, Quinn en Vicco. Momenteel wonen wij in een rijhuis in Sint-Niklaas. Vooral door onze opgroeiende kinderen 'groeien' wij uit ons huis. Mike is zelfstandige IT-er met vooral zijn focus op het opzetten van webshops en databases, terwijl Katleen preventieadviseur is in een bedrijf in de Antwerpse haven.
, maar ook voor vele impulsen van vele verschillende gezinnen en speelkameraden om buiten te ravotten.
Het Laatste Nieuws oktober 2008 (
Cohousing Vinderhoute
